Hoe worden rubbertegels op bestaande natuurstenen tegels of natuurstenen keien gelegd?

Natuurstenen tegels met een gezaagd of geslepen oppervlak, bijvoorbeeld van graniet, marmer, zandsteen, travertin of leisteen, vormen een geschikte ondergrond voor rubbertegels en rubbermatten. Als de bestaande bestrating vast, vlak en draagkrachtig is, kunnen de rubbertegels er rechtstreeks op worden gelegd, zonder ze te verlijmen of aan de ondergrond te bevestigen. Afhankelijk van de productserie worden de afzonderlijke tegels met een puzzelverbinding of kunststof verbindingspennen aan elkaar gekoppeld. Buiten is een afschot van 1 tot 2 procent nodig, zodat regenwater onder de tegels naar een vrije rand of afvoer kan wegstromen.

Bestrating van natuurstenen keien of kinderkopjes is zelden voldoende vlak. Bolle of onderling verschillend hoge steenkoppen, brede voegen en afzonderlijke verzakte, scheefliggende of loszittende keien verhinderen dat de elastische rubberplaten overal op de ondergrond aansluiten. Loszittende en verzakte keien worden daarom opnieuw en op gelijke hoogte in de straatlaag gelegd. Brede of uitgespoelde voegen worden duurzaam opgevuld en resterende oneffenheden worden vóór het leggen geëgaliseerd. Dezelfde voorbereiding is nodig bij natuursteentegels met een gekloofd oppervlak en bij flagstones met brede voegen.

Als de bestrating over een groot oppervlak is verzakt of vervormd, wordt beoordeeld of plaatselijk herstel volstaat of dat de bestaande natuurstenen tegels of keien moeten worden verwijderd. Na het verwijderen van ongebonden gelegde tegels of keien komt de oude straatlaag van split of zand vrij te liggen. De toestand ervan wordt gecontroleerd en zo nodig wordt de laag aangevuld of vervangen. Na verdichten en vlak afreien kunnen de rubbertegels worden gelegd zoals op een nieuw aangelegde splitlaag. Is de natuursteen op beton in een mortelbed gelegd, dan worden ook de mortelresten verwijderd. Het vrijgelegde beton moet intact, draagkrachtig en vlak zijn.