Rubberen terrastegel UZ "Leigrijs"
- /
-
Verzendklaar
uit voorraad binnen 1-3 dagen - € 46,80 / 4 Stuk / m²
- (7,00 kg / Stuk)
EAN: 4251469366169 | Art.nr.: 6616
Deze rubberen terrastegels worden toegepast als comfortabele en veilige verharding voor looppaden in tuinen, woonomgevingen en parken. De tegels bestaan uit met PU gebonden rubbergranulaat en combineren een veerkrachtig loopgevoel met een waterdoorlatend oppervlak. Regenwater kan direct door het oppervlak wegzakken, waardoor plassen worden voorkomen en paden snel weer beloopbaar zijn.
Stabiele tegelverbinding
De tegels zijn rondom voorzien van een puzzelverbinding en worden eenvoudig in elkaar geklikt. Lijmen of schroeven is niet nodig. De plaatsing kan in schaakverband of halfsteensverband. Indien nodig kunnen afzonderlijke tegels worden opgenomen en vervangen zonder het volledige oppervlak te demonteren.
Eenvoudige plaatsing
De tegels kunnen direct worden gelegd op beton, straatstenen, asfalt, een verdicht grindbed of op kunststof grindroosters. Een complexe onderconstructie is niet vereist. Kleine oneffenheden in de ondergrond worden door de elastische structuur gecompenseerd.
Waterdoorlatend oppervlak
De open poriënstructuur laat regenwater direct infiltreren in de ondergrond. Op gebonden ondergronden zorgen drainagekanalen aan de onderzijde voor een gecontroleerde waterafvoer. Zo blijft het oppervlak ook bij neerslag functioneel.
Het hele jaar bruikbaar
Het oppervlak is slipvast bij nat en droog weer. De elastische opbouw dempt schokken en vermindert het risico op letsel bij een val. In de winter kunnen strooizout en split zonder problemen worden gebruikt en sneeuw kan mechanisch worden verwijderd.
Geluiddempend loopoppervlak
De tegels verminderen loop- en rolgeluiden, bijvoorbeeld van harde schoenzolen, rolkoffers of skateboards. Dit draagt bij aan een rustiger gebruik in woonomgevingen.
Vegetatievriendelijk
Geschikt voor toepassing onder bomen. De constructie vereist geen ingrijpende onderbouw en beschadigt geen wortels. De elastische structuur voorkomt het opdrukken van het oppervlak door wortelgroei.
Onderhoudsvrij
Het oppervlak vraagt geen speciaal onderhoud. Vuil kan eenvoudig worden verwijderd door te vegen, af te spoelen met water of met een hogedrukreiniger.
Korting
Producthoogtepunten
Kenmerken
Productdetails – Materiaal en Structuur
Vergelijkingswaarden
Rubbertegels van met polyurethaan gebonden rubbergranulaat voor buitengebruik zijn bestand tegen vorst en kunnen gedurende de winter worden gebruikt. De openporige structuur neemt neerslag op en voert die naar beneden af; water dat in de poriën achterblijft, krijgt bij bevriezing ruimte om uit te wijken. Zowel het rubbergranulaat als het polyurethaanbindmiddel blijven bij temperaturen onder nul elastisch.
Ook de fundering moet bestand zijn tegen vorst. Op gebonden draaglagen stroomt water onder en tussen de tegels volgens het afschot naar de afvoer; op split of steenslag zakt het loodrecht door de opbouw. Wanneer water zich onder de tegels ophoopt, kan een voor vorst gevoelige fundering omhoogkomen en na het dooien weer zakken. De tegels blijven hiervan onbeïnvloed, maar het oppervlak kan ongelijker worden.
Voor het verwijderen van sneeuw volstaat een sneeuwschuiver met een gladde rand die niet achter de randen van de tegels blijft haken. Strooizout in gebruikelijke hoeveelheden tast het rubbergranulaat niet aan.
Rolgeluid wordt op buitenpaden met looppadtegels uit PU-gebonden rubbergranulaat verminderd. Harde impactgeluiden ontstaan daarbij niet, terwijl resterende trillingen worden gedempt.
Deze trillingen ontstaan op starre verhardingen wanneer harde hakken bij het lopen korte, krachtige stoten veroorzaken die als typische klakgeluiden hoorbaar zijn. Bij rolkoffers, skateboards en transportwagens ontstaan ratelgeluiden wanneer kleine, harde wielen in voegen zakken, tegen randen botsen of bij hoogteverschillen kort loskomen en weer op het oppervlak neerkomen. Hoe breder de voegen en hoe groter de hoogteverschillen, des te krachtiger deze stoten.
Bij zulke voegen en hoogteverschillen geven elastische looppadtegels en rubberstraatstenen onder hakken en wielen licht mee. Bij harde hakken wordt de stoot daardoor opgevangen, zodat het typische klakgeluid niet ontstaat. Gekalibreerde looppadtegels zonder afschuining aan de randen vormen een bijna voegloos loopoppervlak. Kleine wielen rollen rustig over het elastische rubberoppervlak. De voor starre verhardingen kenmerkende ratelgeluiden blijven daar uit.
De interne demping van looppadtegels uit rubbergranulaat verzwakt bovendien de resterende trillingen en beperkt de overdracht ervan als contactgeluid naar de ondergrond. Daarmee fungeren deze tegels op paden, doorgangen en binnenhoven als beloopbare geluiddempende platen. In hotel- en wooncomplexen zijn looppadtegels uit rubbergranulaat een doeltreffend middel om de geluidsbelasting duidelijk te verlagen.
Waterdoorlatende rubbertegels voor looppaden zijn bij regen slipwerend en behalen slipweerstandsklasse R10. Ze bestaan uit PU-gebonden rubbergranulaat en voeren regenwater via hun poriën af. De slipweerstand wordt volgens NEN-EN 16165 gemeten op een hellend vlak met testschoenen en glijmiddel; de gemiddelde acceptatiehoek ligt, afhankelijk van de serie, tussen 12 en 17 graden. Voor droge omstandigheden is ook klasse DS volgens NEN-EN 14041 aangegeven.
Slipwerend is daarbij de juiste benaming, want geen enkel oppervlak biedt onder alle omstandigheden houvast. De grip ontstaat door het korrelige, openporige oppervlak: bij het lopen omsluit de schoenzool de afzonderlijke korrels en vervormt de zool zelf. Het grootste deel van de wrijving komt door die vervorming tot stand. Ook de rubbertegel veert mee, waardoor het contactvlak tussen schoenzool en oppervlak groter wordt.
Bij regen draagt ook de waterdoorlatendheid bij aan de grip. Een geaccrediteerd instituut heeft volgens NEN-EN 12616 meer dan 1.100 liter per vierkante meter per uur gemeten. Regenwater blijft daardoor niet op het tegeloppervlak staan, maar loopt door de rubbertegels en via de kanalen aan de onderzijde weg. Zolang de poriën vrij zijn, ontstaat er geen aaneengesloten waterfilm tussen schoenzool en oppervlak.
Lagen die op het oppervlak blijven liggen, werken anders dan alleen nattigheid. Vochtige bladeren, sneeuw, ijs en een dunne algenlaag na een milde winter komen tussen schoenzool en oppervlak terecht, waardoor de structuur van de rubbertegel niet meer aangrijpt. Bladeren verwijderen, regelmatig vegen en olie of vet snel wegnemen helpen de grip door de jaren heen te behouden.
Losse rubberen looppadtegels kun je direct in het gras leggen en als staptegels gebruiken. Voor een aaneengesloten tuinpad is een fundering nodig.
Voor staptegels steek je op de gewenste plek een stuk grasmat ter grootte van de tegel uit. Daarna maak je de ondergrond vlak en stamp je die stevig aan. Vervolgens leg je de looppadtegel in de uitsparing. De tegel ligt dan stevig en is goed beloopbaar, maar je kunt hem er op elk moment weer uithalen. Leg je een reeks elastische looppadtegels zonder fundering, dan verschuift de grond eronder na verloop van tijd. Daardoor zakken de tegels plaatselijk weg en wordt het pad oneffen.
Voor een tuinpad van rubbertegels graaf je daarom eerst de teelaarde af en verdicht je de bodem van het cunet. Daarop leg je kunststof honingraatroosters, die ook als grindrooster, grindplaat of grasrooster worden verkocht. De cellen vul je tot aan de rand met split. Vervolgens leg je de looppadtegels erop. Zo blijft het tuinpad vlak en waterdoorlatend.
Rubberen tegels van PU-gebonden rubbergranulaat hoeven niet aan de ondergrond te worden gelijmd of vastgeschroefd. Ze liggen los op de ondergrond, die vlak en draagkrachtig moet zijn en voldoende afwatering moet bieden.
Afhankelijk van het tegelsysteem sluiten de tegels met een puzzelverbinding op elkaar aan of houden kunststof verbindingsstukken ze bijeen. Een randafwerking geeft het tegelvlak extra zijdelingse steun.
Bij kleine randstukken zorgt verlijming aan de aangrenzende tegels voor stabiliteit. Alleen in uitzonderlijke gevallen worden de tegels aan de kopse kanten onderling gelijmd, bijvoorbeeld op openbaar toegankelijke oppervlakken met een verhoogd risico op vandalisme of diefstal.
Tegels van rubbergranulaat in de tuin vragen weinig onderhoud en zijn eenvoudig te reinigen. In het dagelijks gebruik volstaat het meestal om bladeren, aarde en zand regelmatig weg te vegen en de tegels af en toe met de tuinslang af te spoelen. Fijn stof en pollen spoelt de regen door waterdoorlatende tegels in de tuin. Is het looppad waterdoorlatend opgebouwd, dan zakt neerslagwater via de eveneens waterdoorlatende onderbouw in de bodem.
Op schaduwrijke plaatsen kan een vochtige vuillaag ontstaan wanneer bladeren, aarde en andere organische resten langere tijd blijven liggen. Op deze vochtige vuillaag kunnen mos en groene aanslag zich vestigen. Onkruid kiemt waar aarde zich ophoopt in open voegen of langs de randen van het looppad.
Hardnekkig vuil kan worden verwijderd met een milde reiniger die geschikt is voor rubber of met een hogedrukreiniger. Mos en groene aanslag kunnen worden afgeborsteld; afzonderlijke onkruidplantjes kunnen eenvoudig worden uitgetrokken.
Een opsluitband is nodig om een oppervlak op een ongebonden draaglaag aan de vrije randen tegen zijdelingse verschuiving te beschermen. Een opsluitband wordt ook bandsteen of kantsteen genoemd. Dit geldt in het bijzonder voor in verband gelegde bestrating, verhardingsplaten en rubbertegels met koppelverbindingen.
Bestaande vaste begrenzingen kunnen deze bescherming tegen zijdelingse verschuiving eveneens bieden. De randafwerking vormt het zijdelingse tegenlager voor de verharding en neemt horizontale krachten als gevolg van gebruik en temperatuurbewegingen op. Daardoor blijven de buitenste stenen of tegels op hun bedoelde plaats, wordt het voegpatroon gestabiliseerd en wijken de randzones niet uit.
Een extra kantopsluiting is niet nodig wanneer een aangrenzend betonnen oppervlak, een muur of een vaste gebouwrand de verharding al blijvend begrenst. Los van de constructieve opsluiting kan een opsluitband paden en verharde oppervlakken duidelijk scheiden van gras, beplantingsvakken en zandoppervlakken. Typische toepassingen zijn de omranding van beplantingsvakken en de begrenzing van beachvolleybalvelden.
De opsluitband wordt rechtop in een betonfundering geplaatst en aan de zijkant gezekerd met een steunrug. Circa 65 % van de hoogte van de opsluitband bevindt zich onder het uiteindelijke maaiveld. Voor een blijvend stabiele randafwerking is een draagkrachtige, voldoende gedraineerde ondergrond met een vorstvrije opbouw vereist. Elastische opsluitbanden zijn geschikt voor rechte en gebogen randlijnen.
Rubberen terrastegels blijven op split of grind alleen vlak liggen als je het losse materiaal vooraf vastzet met kunststof grindroosters met een honingraatstructuur. Zo’n rooster wordt ook grindplaat, grasrooster of honingraatplaat genoemd. In de afzonderlijke cellen kan het split niet meer verschuiven.
Dat is nodig omdat de korrels in een gewone splitlaag ongeveer even groot zijn. Er ontbreken fijne deeltjes die de ruimtes tussen de korrels opvullen. Daardoor is split moeilijk te verdichten en blijft het los liggen: loop je over split of grind, dan voel je het materiaal bij elke stap bewegen en hoor je het knarsen. Onder een stijve betontegel heeft die beweging nauwelijks gevolgen. Onder een rubberen tegel van 2 tot 5 cm dik ontstaan echter kuilen die je aan het tegeloppervlak terugziet.
Graaf eerst de teelaarde af en maak de bodem van het cunet vlak. Breng daarop een dunne splitlaag aan en rei die zorgvuldig vlak af. Leg vervolgens de grindroosters en vul ze precies tot aan de bovenrand. Gebroken split is hiervoor geschikter dan rond grind, omdat de scherpe korrels beter in elkaar haken. Leg de rubberen terrastegels daarna op deze laag.
Heeft de ondergrond weinig draagkracht of moet de opbouw vorstvrij zijn, breng dan onder de splitlaag ook een verdichte fundering van menggranulaat aan. Bij bepaalde series met een vlakke onderzijde staat WARCO toe dat je de tegels zonder grindrooster rechtstreeks in een splitlaag legt. Bij deze manier van leggen is een verdichte fundering van menggranulaat altijd nodig.
Breng op die fundering een mengsel van brekerzand en split met korrel 0/5 aan in een laag van 2 tot 3 cm. Rei de laag vlak af en verdicht hem met een trilplaat. Anders dan zuiver split bevat dit mengsel fijn zand, waardoor de laag stevig wordt. Een laag van minder dan 2 cm kun je niet meer goed afreien en verdichten; bij een laag van meer dan 3 cm ligt er te veel los split onder de terrastegels. Na het verdichten mag de vlakheidsafwijking, gemeten met een rei van drie meter, nergens groter zijn dan 0,5 cm.
Grindroosters kunnen als dragende laag op drie manieren worden aangebracht: rechtstreeks op de aanwezige grond, in een splitlaag op het baanbed of op een fundering van menggranulaat.
Voor het vullen van de cellen wordt gebroken, hoekig split gebruikt. De cellen worden tot aan de rand gevuld en het split wordt gelijk met de bovenzijde afgewerkt.
Bij een voldoende draagkrachtige ondergrond en een geringe belasting volstaat plaatsing rechtstreeks op de aanwezige grond. De teelaarde moet worden afgegraven en bij het maken van het baanbed is nauwkeurigheid nodig. De roosters worden direct op de natuurlijke grond gelegd, waarbij de grondpennen de grond binnendringen. Deze grondpennen zijn 4 cm lang.
Om oneffenheden te corrigeren, wordt op het baanbed een dunne splitlaag aangebracht. De grondpennen reiken door het split tot in het baanbed.
Bij een weinig draagkrachtige ondergrond, een vorstveilige opbouw of een hoge voorziene belasting wordt eerst een fundering van menggranulaat aangebracht en verdicht. De grondpennen kunnen niet in het verdichte menggranulaat dringen. Daarom komt op de fundering een splitlaag, zodat de pennen volledig kunnen indringen. Deze splitlaag moet minstens 6 cm dik zijn. De roosters moeten overal goed aansluiten.
Grindroosters zijn in de handel ook bekend als grasroosters of kunststofroosters. De roosters worden in de dunne splitlaag geplaatst, die voor het corrigeren van oneffenheden ongeveer 2 tot 5 cm dik is.
Rubbertegels kunnen rechtstreeks op oude straatstenen worden geplaatst, mits de bestaande bestrating vlak, vast en stabiel is.
Dit is mogelijk op betonstraatstenen en op oude betontegels. De rubbertegels worden los gelegd en, afhankelijk van de serie, onderling verbonden met een puzzelverbinding of kunststof koppelstukken. Verlijming aan de ondergrond is niet nodig.
Voor de plaatsing moeten verzakte, scheefliggende en losse straatstenen opnieuw vlak worden gelegd. Duidelijke hoogteverschillen en uitgespoelde voegen moeten worden hersteld, zodat de rubbertegels overal gelijkmatig steunen en oneffenheden zich niet in de tegels aftekenen.
Smalle, gevulde en vlak liggende voegen vormen geen probleem. Buitenshuis moet regenwater zowel van als onder de rubbertegels kunnen aflopen.
Bij bestrating die over een groot oppervlak is verzakt of vervormd, kan deze het best volledig worden opgenomen. De bestaande splitlaag wordt dan gecontroleerd, indien nodig aangevuld of vernieuwd, verdicht en vlak afgestreken.
Op de splitlaag kunnen kunststof grindplaten worden gelegd en met split worden gevuld. Deze vormen een duurzame, stabiele ondergrond voor de rubbertegels.
De puzzelverbinding van rubbertegels werkt doordat de tanden van een tegel in de uitsparingen van de aangrenzende tegel grijpen. Langs elke rand wisselen uitstekende tanden en passende uitsparingen elkaar af, waardoor de randcontour op een puzzel lijkt. Afhankelijk van de serie zijn de tanden zwaluwstaartvormig of afgerond; bij beide vormen is de tandkop breder dan de tandhals en lopen de tanden over de volledige plaatdikte.
Bij het leggen wordt een tegel van bovenaf in de puzzelvertanding van de al gelegde aangrenzende tegels gedrukt. De bredere tandkop voorkomt dat de tegels in het vlak uit elkaar kunnen worden getrokken; de verbinding kan alleen worden losgemaakt door een tegel verticaal op te tillen. Zo houdt de puzzelvertanding de gelegde tegels duurzaam over hun volledige dikte bijeen.
Hebben alle vier de zijden dezelfde vertanding, dan kunnen de rubbertegels met elke zijde tegen elkaar worden gelegd; anders ligt de legrichting vast. Verlijming en omranding zijn doorgaans niet nodig.
Gras en onkruid kunnen in de voegen van rubbertegels groeien wanneer de tegels met kunststofverbinders zijn gelegd en de voeg doorloopt tot aan de fundering. Bij het leggen kunnen de tegelranden worden verlijmd, zodat de voeg gesloten is.
Bij tegels met een puzzelverbinding of een verborgen puzzelverbinding groeit er bij normaal gebruik en onderhoud doorgaans geen onkruid in de voegen. Deze voegen zijn te smal voor begroeiing of lopen niet door tot aan de fundering.
Houd zowel de tegels als de voegen schoon om ongewenste begroeiing te voorkomen.
