Hoe waterdoorlatend zijn rubbertegels?

Rubbertegels kunnen een waterdoorlatendheid hebben van bijna nul tot meer dan 1.100 liter per vierkante meter per uur. Die waarde wordt bepaald door de fractie van het gebruikte rubbergranulaat en door de persdruk tijdens de productie.

De tegels bestaan uit met PU gebonden rubbergranulaat en hebben een poreuze structuur. Water gaat niet door het rubber zelf, maar door de ruimten tussen de verlijmde korrels. Hoe dichter de korrels zijn geperst, des te minder water de tegel doorlaat. Bij een lage persdruk liggen de onregelmatig gevormde korrels losser tegen elkaar, waardoor verbonden poriën en fijne kanalen openblijven en water loodrecht naar beneden kan stromen.

Bij tegels die met een lage persdruk zijn vervaardigd, heeft een geaccrediteerd instituut volgens NEN-EN 12616 ook na vier weken verwering meer dan 1.100 liter per vierkante meter per uur gemeten. Tegels die onder hoge persdruk zijn geproduceerd, hebben daarentegen een vrijwel gesloten korrelstructuur en laten nauwelijks water door. De betreffende waarde staat als vergelijkingswaarde in de productbeschrijving. Een pas gelegd oppervlak neemt water in de eerste dagen langzamer op dan de meetwaarde doet verwachten, omdat de korreloppervlakken aanvankelijk slecht bevochtigbaar zijn, zoals bij een nieuwe regenjas. Na enkele dagen gebruik bereikt de tegel zijn volledige waterdoorlatendheid; schrobben met wat afwasmiddel versnelt dit proces.

Het testrapport kan bij bouwinstanties als bewijs van de waterdoorlatendheid worden ingediend. De beoordeling van een oppervlak hangt af van de volledige opbouw: neerslag zakt alleen door de rubbertegels de bodem in wanneer ook de fundering water opneemt.