Hoe worden valdempende tegels op zand, grind of split gelegd?

Valdempende tegels mogen niet rechtstreeks op zand, grind of split worden gelegd. Een losse laag onder de elastische tegels blijft onvoldoende plaatsvast. Kunststof honingraatroosters verhelpen dit probleem. Deze roosters worden ook grindroosters, gazonroosters of bodemroosters genoemd.

De honingraatroosters verdelen het oppervlak in talrijke kleine kamers. Die kamers houden het ingebrachte materiaal zijdelings op zijn plaats en beschermen het tegen verschuiven en uitspoelen. Zo ontstaat een duurzaam stabiele, vlakke en waterdoorlatende draaglaag voor valdempende tegels.

Zonder kamers blijven zand, grind en split onder belasting beweeglijk. De sterk geprofileerde onderzijde van de valdempende tegels drukt zich na verloop van tijd in het losse materiaal. Materiaal kan vanuit het midden van de tegel naar de randen verschuiven, waardoor kuilen in de bedding ontstaan. De elastische valdempende tegel volgt deze kuilen, zakt in het midden en kan aan de randen omhoogkomen. Dit schadebeeld wordt schotelvorming of opschotelen genoemd.

Bij het voorbereiden van de ondergrond moet een vlak en voldoende draagkrachtig baanbed worden aangebracht. Niet-draagkrachtige of gemakkelijk vervormbare grondlagen moeten worden ontgraven voor zover de plaatselijke bodemgesteldheid en de voorziene belasting dat vereisen. Dit geldt in het bijzonder voor los valzand. Bij een weinig draagkrachtige, samenhangende of vorstgevoelige ondergrond wordt de ontgraving laag voor laag aangevuld met geschikte steenslag en zorgvuldig verdicht. Bij een standvaste ondergrond en een geringe tot middelzware belasting kan, afhankelijk van de inbouwsituatie, een extra draaglaag van steenslag achterwege blijven.

De kunststof honingraatroosters worden, afhankelijk van de ondergrond, rechtstreeks op het voorbereide baanbed of op een dunne, vlak afgestreken laag split gelegd. De dikte van deze splitlaag hangt af van de gekozen opbouw en de plaatselijke omstandigheden. De grondpennen aan de onderzijde van de roosters zijn ongeveer vier centimeter lang. Zij grijpen in de onderlaag en ondersteunen de verankering van de roosters. Een algemene minimale dikte van de splitlaag van 6 cm is niet noodzakelijk.

Vervolgens worden de kamers tot aan de bovenrand gevuld met geschikte split of grind. Gebroken, hoekig materiaal verdient de voorkeur, omdat het goed in elkaar grijpt. Het vulmateriaal wordt zorgvuldig ingeveegd, indien nodig aangevuld en vlak met de bovenrand van de roosters afgestreken. Daardoor liggen de valdempende tegels over hun volledige oppervlak op de gevulde honingraatstructuur en niet alleen op de ribben. Zo ontstaat een plaatsvaste en waterdoorlatende draaglaag uit kunststof honingraatroosters.

De valdempende tegels worden volgens de betreffende plaatsingsvoorschriften gelegd en met elkaar verbonden. Of een randopsluiting nodig is, hangt af van de productreeks, het verbindingssysteem en de inbouwsituatie. Voor sommige producten is plaatsing op een dunne laag split uitdrukkelijk toegestaan.