Wat is het verschil tussen funderingslaag en onderbouw?

Het verschil zit in de positie in de opbouw.

Bij terrassen en paden is de funderingslaag de onderste laag van de bovenbouw. Zij bevindt zich tussen het baanbed en de platenbekleding. De onderbouw ligt onder het baanbed.

Een funderingslaag moet vlak en draagkrachtig zijn en bestand zijn tegen vorst. Zij neemt de belastingen van de bekleding op en verdeelt deze zodanig dat de ondergrond ze kan dragen.

Vaktechnisch is de onderbouw het opgebrachte grondlichaam onder het baanbed. Daaronder ligt de natuurlijke ondergrond. In de omgangstaal wordt de volledige opbouw onder de platenbekleding vaak onderbouw genoemd. Hier wordt onderbouw in die ruime betekenis gebruikt.

Er worden drie groepen funderingslagen onderscheiden. Ongebonden funderingslagen bestaan uit zand, grind, split of steenslag. Ze worden los gestort en waar mogelijk verdicht. Verdichting vergroot de draagkracht zonder dat het stortmateriaal wordt gebonden.

Roostervormige funderingslagen bestaan uit grindroosters. Grindroosters worden ook grasroosters, grindhoningraten of kunststof honingraatroosters genoemd. De kamers worden met split gevuld. Metalen roosterconstructies vormen een andere variant van roostervormige funderingslagen en komen bijvoorbeeld op balkons voor.

Gebonden funderingslagen vormen een vaste, samenhangende en dragende onderlaag. Hieronder vallen hydraulisch gebonden funderingslagen, zoals beton, en bitumineus gebonden funderingslagen, zoals asfalt. Ook bestaande bekledingen, zoals betonbestrating, tegels, natuursteenplaten, dekvloeren of parket, en afdichtingen zoals dakbanen behoren hiertoe.

Volgens de richtlijnen voor wegenbouw gelden alleen beton en asfalt als funderingslaag. Bestaande bekledingen en afdichtingen gelden daarin niet als funderingslaag. Hier worden alle drie de groepen als funderingslaag beschouwd, omdat zij rubbertegels dragen.