Terrastegels op grind of split verzakken: wat nu?
Terrastegels op grind of split die verzakken, kunnen op vier manieren worden gesaneerd. De mogelijkheden lopen uiteen van het opnieuw leggen van de aanwezige tegels tot het volledig verwijderen van de bestaande opbouw.
Op balkons en platte daken liggen beton- of stenen tegels vaak op een losse laag grind of split. Wanneer dit materiaal onder belasting verschuift, kunnen afzonderlijke tegels verzakken, wiebelen of ten opzichte van elkaar verschuiven. Voor de sanering moet daarom eerst worden bepaald of de aanwezige tegels opnieuw worden gebruikt, worden overbouwd of verwijderd.
Bij de eerste mogelijkheid worden de aanwezige tegels opnieuw gelegd, wat de minste werkzaamheden vraagt. Verzakte of wiebelende tegels worden opgenomen, waarna de onderliggende laag opnieuw wordt geëgaliseerd. Vervolgens worden de tegels op gelijke hoogte en over het volledige vlak ondersteund teruggelegd. Om een losse grind- of splitlaag duurzaam te stabiliseren, kunnen geschikte kunststof honingraatroosters worden aangebracht. Deze roosters houden het vulmateriaal in afzonderlijke cellen op zijn plaats en beperken de zijdelingse verplaatsing onder belasting.
Bij de tweede mogelijkheid blijven de aanwezige beton- of stenen tegels liggen en vormen zij de fundering voor een nieuwe terrasbekleding. Dit is alleen mogelijk wanneer de bestaande bekleding duurzaam draagkrachtig en voldoende vlak is, zonder wiebelende tegels of grotere hoogteverschillen. Zo nodig moet de bestaande bekleding eerst opnieuw worden geëgaliseerd. Daarop kunnen terrastegels van rubbergranulaat worden gelegd; de precieze dikte hangt af van de gekozen WARCO-serie. De tegels zijn waterdoorlatend en hebben drainagekanalen aan de onderzijde, zodat regenwater door de bekleding kan afvloeien. Het afschot, de afvoeren en aanwezige drainagewegen moeten worden gecontroleerd en blijvend vrijgehouden.
Bij de derde mogelijkheid worden de beton- of stenen tegels verwijderd, terwijl de bestaande grind- of splitlaag behouden blijft. Daarin worden geschikte kunststof honingraatroosters geplaatst en tot de bovenzijde gevuld met het aanwezige of geschikt nieuw materiaal. Voor deze opbouw moet voldoende inbouwdiepte beschikbaar zijn; WARCO gaat bij de sanering van een bestaande laag uit van minstens 6 cm. De vulling wordt vlak met de bovenzijde van de roosters afgestreken, waardoor een vlakke en plaatsvaste fundering ontstaat. Hierop kunnen terrastegels van rubbergranulaat rechtstreeks worden gelegd. Een extra losse laag boven de honingraatroosters is niet zinvol, omdat het materiaal daar opnieuw kan verschuiven.
Bij de vierde mogelijkheid worden zowel de aanwezige tegelbekleding als de volledige grind- of splitlaag verwijderd. Terrastegels van rubbergranulaat kunnen dan rechtstreeks worden gelegd op een intacte, draagkrachtige en voldoende vlakke dakafdichting of balkonafdichting. Bij kunststofbanen met weekmakers is tussen de afdichting en het rubbergranulaat een geschikte scheidingslaag nodig. Beschadigde afdichtingen moeten vóór het leggen vakkundig worden hersteld of vernieuwd. Als de bestaande opbouwhoogte behouden moet blijven, kan een hoogte-uitvulling met daarvoor geschikte, voldoende drukvaste polystyreenplaten worden aangebracht. Deze isolatieplaten moeten geschikt zijn voor de optredende belastingen, vlak en stabiel liggen en de waterafvoer niet belemmeren. Of deze opbouw mogelijk is, hangt af van de aanwezige dakconstructie.
Ongeacht de gekozen saneringsmogelijkheid moeten afschot, afvoerwegen en afvoeren functioneren. Op balkons en dakterrassen moeten ook de toegestane vlakbelasting, de vereiste aansluithoogten, de compatibiliteit van de toegepaste materialen en, indien nodig, de beveiliging tegen windzuiging worden beoordeeld. Welke oplossing passend is, wordt bepaald door de staat van de bestaande bekleding en afdichting, en door de aanwezige dakopbouw.