Terrastegels op grind of split verzakken: wat nu?
Wanneer terrastegels op een grind- of splitlaag verzakken, zijn er vier manieren om de constructie te herstellen. Die variëren van het opnieuw leggen van de aanwezige tegels tot het volledig verwijderen van de bestaande opbouw.
Op balkons en platte daken liggen beton- of stenen tegels vaak op een laag grind of split. Wanneer dit losse materiaal onder belasting verschuift, kunnen afzonderlijke tegels verzakken, wiebelen of ten opzichte van elkaar verschuiven. Vóór de herstelwerkzaamheden moet daarom worden bepaald of de aanwezige tegels opnieuw worden gebruikt, overbouwd of verwijderd.
Het opnieuw leggen van de aanwezige tegels vraagt de minste werkzaamheden. Verzonken of wiebelende tegels worden opgenomen, waarna de onderliggende laag opnieuw wordt geëgaliseerd. Vervolgens worden de tegels op gelijke hoogte en volledig ondersteund teruggelegd. Om een losse grind- of splitlaag blijvend te stabiliseren, kunnen geschikte kunststof honingraatroosters worden aangebracht. Deze roosters houden het vulmateriaal in afzonderlijke cellen vast en beperken sterk dat het materiaal onder belasting zijwaarts verschuift.
Bij de tweede werkwijze blijven de aanwezige beton- of stenen tegels liggen en dienen zij als fundering voor nieuwe terrastegels. Voorwaarde is dat de bestaande bekleding duurzaam draagkrachtig en voldoende vlak is, zonder wiebelende tegels of grotere hoogteverschillen. Zo nodig moet de bestaande bekleding eerst opnieuw worden geëgaliseerd. Daarop kunnen terrastegels van rubbergranulaat worden gelegd. De exacte dikte hangt af van de gekozen serie. Terrastegels van rubbergranulaat zijn waterdoorlatend en hebben aan de onderzijde drainagekanalen, zodat regenwater door de bekleding kan afvloeien. Afschot, afvoeren en bestaande drainagewegen moeten worden gecontroleerd en blijvend vrij worden gehouden.
Bij de derde werkwijze worden de beton- of stenen tegels verwijderd, terwijl de aanwezige grind- of splitlaag behouden blijft. In deze laag worden geschikte kunststof honingraatroosters geplaatst en tot aan de bovenrand gevuld met het aanwezige of een geschikt nieuw materiaal. Voor deze opbouw moet voldoende inbouwdiepte beschikbaar zijn, bij het herstel van een bestaande laag is minstens 6 cm nodig. Het vulmateriaal wordt vlak met de bovenrand van de roosters afgestreken. Zo ontstaat een vlakke, plaatsvaste fundering waarop terrastegels van rubbergranulaat rechtstreeks kunnen worden gelegd. Een extra losse laag boven de honingraatroosters is niet zinvol, omdat dit materiaal opnieuw kan verschuiven.
Bij de vierde werkwijze worden zowel de aanwezige tegelbekleding als de volledige grind- of splitlaag verwijderd. Terrastegels van rubbergranulaat kunnen rechtstreeks worden gelegd op een intacte, draagkrachtige en voldoende vlakke dak- of balkonafdichting. Bij kunststofbanen met weekmakers moet tussen de afdichting en het rubbergranulaat een geschikte scheidingslaag worden aangebracht. Beschadigde afdichtingen moeten vóór het leggen vakkundig worden hersteld of vernieuwd. Als de bestaande opbouwhoogte behouden moet blijven, kan deze worden aangevuld met daarvoor geschikte, voldoende drukvaste polystyreenplaten. De isolatieplaten moeten geschikt zijn voor de optredende belastingen, vlak en stabiel liggen en mogen de waterafvoer niet belemmeren. Of deze opbouw mogelijk is, hangt af van de aanwezige dakconstructie.
Bij elke herstelvariant moeten afschot, afvoerwegen en afvoeren functioneren. Op balkons en dakterrassen moeten ook de toegestane vlakbelasting, de vereiste aansluithoogten, de verdraagzaamheid van de gebruikte materialen en, indien nodig, de beveiliging tegen windzuiging in aanmerking worden genomen. Welke werkwijze geschikt is, hangt af van de staat van de bestaande bekleding en de afdichting, evenals van de aanwezige dakopbouw.